Onze Vriendjes

Onze honden

Hoe het begon

Ik was 5 jaar oud toen onze hond Lady een oepsnestje kreeg, facinerend vond ik dat. Er werden 6 pups geboren alleen was het een hele andere tijd dan tegenwoordig en was het krijgen van een nestje niet iets waar je op zat te wachten. 2 pups mochten erbij blijven, de andere 4 helaas niet. Nu ondenkbaar toen heel normaal.

Schitterend om mee op te groeien een ervaring die ik nooit ben vergeten. Toen ik in 1996 ging samenwonen was een ding zeker er moest een hond komen. En die kwam er 1997 kwam onze eerste hond Boy, een reu dus tja dan krijg je geen pups, een tweede hond kwam er wel Max. Pas toen we max op de lijst hadden staan voor casterartie en hij sneller was dan wij en onze mechelse herder gedekt had was ik dol enthousiast. Tuurlijk was ik realistisch dat het pittig kon zijn maar vol liefde ging ik ervoor. 12 pups veel werk, veel poep maar ik was verkocht.

Er volgden meerdere honden en we kregen vaker een nestje herders. En toen wilde ik toch een klein hondje, een shih-tzu deze dame kwam er (Didi inmiddels is ze alweer 14) maar bleek geen shih-tzu maar een cainterriër heel iets anders maar wel leuk. Een shih-tzu man kwam er een jaar later (Benji is helaas overleden).

Ik kocht wat later mijn eerste Chihuahua (Diva), wat een ras dit paste veel meer bij mij en de keus was gemaakt. 3 maand later kwam ook mijn eerste reu (Boy) dat was de start van een chihuahua verslaving.

Inmiddels lopen er hier 10 Chihuahua's rond, waarvan er ruim 7 al  bejaard zijn. En het liefste de hele dag slapen, ik wilde dan ook stoppen met het hele gebeuren want tja ook ik wordt ouder. Maar goed het bloed kruipt waar het niet gaan kan. .

Nieuw ras, nieuwe ervaringen, inmiddels neem ik al ruim 25 jaar ervaring mee maar ben steeds weer verbaasd over het nieuwe leven wat onder mijn toezicht geboren wordt. Heb veel gezien, veel meegemaakt, en dat is niet alleen maar leuk. Ik zeg tegen mensen altijd als je met leven speelt moet je ook met dood om kunnen gaan. En natuurlijk vallen er soms tranen, ben je er ziek van. Maar als ik dan kijk naar wat wel goed gaat kan ik het maar niet los laten dat dit het mooiste is wat ik ooit gedaan heb. Keer op keer het leven zien ontpoppen.